Lettergrootte

Snel zoeken


Uitgebreid zoeken

Algerije: Wederopleving wijnbouw

FEBRUARI 2001 - Ooit was het één van de grote leveranciers van Franse handelsbedrijven, die er de ‘dunne’ wijntjes uit eigen land mee oppepten tot meer krachtige en beter vermarktbare eindproducten. Hoewel verboden was het een publiek geheim, dat karavanen wijn uit de toenmalige Franse kolonie Algerije noordwaarts kwamen. Al snel na de onafhankelijkheid van Algerije (3 juli 1962) kwam daar vrijwel een einde aan. Veel van origine Franse wijnboeren verlieten het land half over kop en begonnen in Zuid Frankrijk, met name in de Languedoc, opnieuw. En met succes, want de stroom versnijwijn kwam door deze ‘piednoirs’ snel weer op gang.
De achterblijvers in Algerije bleken niet in staat de bedrijven zelf adequaat te leiden, mede door het verlies van de Franse afzetmarkt in de nasleep van de onafhankelijkheidsoorlog. Veel bedrijven raakten in verval. De invloed van de Islam deed daar nog een schepje bovenop en al snel was de omvang van de Algerijnse wijnbouw meer dan gehalveerd. Een beperkt aantal bedrijven wist zich maar te handhaven met redelijke kwaliteitsproducten.
De huidige Algerijnse regering staat kennelijk wat soepeler ten aanzien van de wijnbouw en heeft dezer dagen zelfs een omvangrijk heraanplantprogramma van wijngaarden aangekondigd. Bijna vier miljoen hectare akkerland (granen) zal de komende vier jaar worden omgezet in olijven-, abrikozen- en wijngaarden. De nieuwe aanplant moet bovendien in sommige gebieden aan de rand van de Sahara voor een betere bescherming zorgen tegen de oprukkende woestijn en mogelijk weer stukken woestijn in cultuur brengen. De eerste berichten spreken over een uitbreiding van het areaal wijngaarden met maar liefst 750.000 ha. Franse critici tekenen hierbij aan, dat de laatste tien jaar in de Languedoc 120.000 ha wijngaarden zijn gerooid, omdat de kwaliteit wijn die ze voortbrachten niet voldoende was. Dat de vins de table-producenten in Zuid-Frankrijk, die dagelijks al scheepsladingen tafelwijn hun land zien binnenkomen, niet echt vrolijk zullen worden van deze berichten, is geen n In 1999 besloot het 'nieuwe' regime met een iets westerse signatuur, dat de wijnbouw goede mogelijkheden in zich had om de tanende inkomstenstroom van het land bij te vullen. Het Office National des Cultures Vini-viticoles (ONCV) kreeg opdracht de wijnbouw nieuw leven in te blazen. Een ambitieus programma werd opgezet, waarbij tienduizenden hectare wijngaard opnieuw zouden worden aangelegd. Maar nu niet meer op de oude plaatsen. maar op geheel nieuw aangelegde landbouwgebieden, ver van de bebouwde agglomeraties, met voldoende mogelijkheden om het (ex-woestijn)land te bevloeien. Zo werd nog in 1999 ondermeer gestart met aanplantingen bij Mascara, zo'n 300 km ten westen van Algiers en bij Tiemcen, nog eens 300 km verder westwaarts, richting Atlantische Oceaan. Worden in het eerstgenoemde gebied vooral bio-wijnen (mono- en duocépages) geproduceerd door grote staatscoöperaties; bij Tiemcen zijn het met name met Franse know how en inbreng kwaliteitsblends die worden gemaakt ('garage-wijnen'). Daarbij zijn het niet alleen staatsgecontroleerde bedrijven die aan de slag zijn gegaan, maar heeft ook een beperkt aantal particuliere wijnboeren de kans gekregen zich te vestigen. De Algerijnse wijnbouw zal zich de komende jaren stelselmatig met vele duizenden hectaren uitbreiden. Een ontwikkeling die met name door de Fransen en Italianen met lede ogen wordt bekeken, omdat deze wijnen ongetwijfeld weer hun weg zullen zoeken en vinden op de Europese markt. Een markt, waar de lokale wijnboeren toch al de grootste moeite hebben zich (met name in de lagere prijssegmenten) staande te houden. Niet zonder enig sarcasme verkondigde een Zuid-Franse afgevaardigde in een debat met de minister van Landbouw in Parijs dan ook, 'dat de arealen wijnstokken die, onder andere in de Languedoc voorgoed zijn omgeploegd, al in veelvoud heraangeplant en productiegereed zijn gemaakt aan de andere kant van de Middellandse Zee om, zoals vroeger, hun productie weer langs vele wegen en kanalen naar Frankrijk te spuien.'
ieuws meer.


De wijnboeren in het huidige Algerije streven naar kwaliteit, Zo is voor de beste wijnbouwgebieden de Appellation d'Origine Garantie in het leven geroepen met speciale productiereglementen en verbeterde vinificatietechnieken. De belangrijkste rode druivensoorten zijn de carignan, cinsault, grenache noir, mourvèdre, cabernet sauvignon, cabernet franc, pinot noir en syrah. De belangrijkste witte druivensoorten zijn ferrana, clairette pointue, tizourine, bou-afrara, el-maoui en macabéo.
De Algerijnse wijngebieden liggen momenteel bijna uitsluitend in de vruchtbare kuststrook aan de Middellandse Zee. Deze strook begint ten oosten van Algiers met de appellations Ain-Bessem-Bouira, Medea, coteaux du Zaccar, coteaux du Mascara, monts du Tessala en loopt tot de coteaux de Tiemcen, het meest westelijke gebied.

AIN-BESSEM-BOUIRA. Dit kleine wijngebied is ruim honderd jaar oud. Al in 1946 werd de kwaliteit van deze streek erkend en werd hier een productiezone 'de qualité supérieure’ ingesteld. Dankzij de late oogst, in oktober, zijn de vinificatieomstandigheden ideaal. In dit gebied worden vooral soepele rode en fruitige roséwijnen gemaakt.

MEDEA. Van Phoenicische oorsprong werd Medea aan het eind van de 19e eeuw een belangrijk druiven-/wijnbouwcentrum. Turken en Moren produceerden hier vooral tafeldruiven. De Joodse gemeenschap had er een aantal wijngaarden. Ook dit gebied werd in 1946 aangeduid als zone ‘de qualité supérieure’.Hier worden rosés geproduceerd, naast goed gestructureerde rode en plezierige witte wijnen. De zeldzame witte wijnen, heel bleek-goud getint, danken hun smaak aan de ‘clairette égrainée’, een op speciale wijze behandelde wijnstok.

COTEAUX DU ZACCAR. Al in de 18e eeuw produceerden de Joden in het gebied rondom het stadje Miliana witte wijnen die voornamelijk voor religieuze doeleinden bestemd waren. In 1896 gooiden de wijnen uit Miliana hoge ogen tijdens de wijnbeurs van Parijs. Al voor 1939 was er sprake van een appellation Zaccar. Ook redelijke bekendheid genoot in die tijd het château Romain. Met de druivensoorten cinsault, carignan, grenache, pinot noir, syrah en een heel klein beetje alicante bouschet, creëren deze coteaux een aantal stevige rode wijnen. De wijnen danken hun bouquet en aroma aan de pinot noir en de syrah l’ermitage, terwijl de grenache en cinsault zorgen voor de souplesse.

DAHRA. Tijdens de Wereldtentoonstelling in Parijs in 1900 waren de wijnen uit deze streek goed voor een aantal gouden en zilveren medailles. Sindsdien waren ze regelmatig te zien op internationale concoursen. In 1947 waren er twee appellations: Picard-Dahra en Haut-Dahra. De rode wijnen van Dahra danken hun homogene kwaliteit aan het gematigd en redelijk vochtig klimaat. Zowel de rode wijnen als de rosés bezitten een goed ouderingspotentieel en zijn geschikt voor gastronomische doeleinden.

COTEAUX DE MASCARA. Na herbeplanting van de oude wijngaarden, tussen 1840 en 1858, konden de wijnen uit Mascara en omgeving rekenen op veel succes tijdens wijnbeurzen in Parijs. Met als gevolg dat de appellation-naam Mascara vaak ten onrechte werd gebruikt door wijnmakers uit andere streken. De droge, hete zomers met veel zon zorgen voor robuuste en alcoholrijke rode wijnen en toegankelijke rosés. Beide winnen bij het ouderen aan harmonie en finesse.

MONTS DU TESSALA. Dit gebied is verdeeld in drie regio’s met gezamenlijk circa 4500 ha wijngaarden op een hoogte tussen 500 en 900 meter. De rode wijnen bezitten een subtiel aroma, de rosés zijn fruitig en aangenaam. Ook deze wijnen laten zich goed bewaren .

COTEAUX DE TIEMCEN. De 1400 ha aan wijngaarden liggen in een reliëfrijk gebied, variërend van bosrijke bergtoppen tot kale rotsen en valleien. Men vindt hier afwisselend zandsteen, kalkgrond, rode klei en mergel. Daardoor zijn de wijnen variatierijk. Uit deze streek komen evenwichtige rode wijnen met een karakteristiek geprononceerd bouquet en een redelijk hoge alcoholgraad.

Uw stem telt!

Hoe vaak bezoekt u onze website?

Getting poll results. Please wait...
 
 


Copyright Culinair.net, All Rights Reserved.