Snel zoeken


Uitgebreid zoeken

Frankrijk: Beaujolais. De historie

Voor de Romeinen grote delen van Frankrijk in bezit namen was er in het huidige Beaujolaisgebied geen sprake van wijnbouw, hoogstens van wat wilde liaanachtige druivenranken, die eetbare vruchten voortbrachten. Het waren ook hier de legioenen die hun gecultiveerde druivenstokken meebrachten en plantten. Voor de Romeinse invasie, werd de Beaujolaisstreek bewoond door de Galliërs. Zodra de Romeinen verdwenen, verkommerden ook hun wijngaarden. De Galliërs hielden het weer bij hun bier. Als de zonen van Karel de Grote in 843 in St. Roman des Îles, langs de Saône, het grote rijk van hun vader verdelen en vastleggen in het verdrag van Verdun, staat er een nieuwe fase voor de Beaujolais voor de deur. De wijnstok zou daarbij al gauw een belangrijke plaats innemen in het dagelijkse leven. Die ommezwaai begint omstreeks 967 als een zekere Bérard (of Béraud) en zijn vrouw Vadalmonde in hun kasteel Pierre Aigüe in de Haute Vallée van Ardières, een kapel stichtten, die in de volgende eeuw zou uitgroeien tot de Collégiale Notre Dame de Beaujeu. Hiervan zou de plaatsnaam Beaujeu en later ook de streeknaam Beaujolais van zijn afgeleid. En, zoals elders kwam met de komst van monniken ook de wijnbouw weer mee.Oude wijngaarden werden hersteld, nieuwe aangelegd. En al snel ontstaat er een florerende wijn'export' naar het noorden, waar de Beaujolais vanaf het begin van de zeventiende eeuw een niet meer weg te denken plaats zou innemen. Al het lokale tussentijds tumult en oorlogsgeweld ten spijt. Het strategisch gunstig gelegen Villefranche sur Saône komt uit dat alles als uiteindelijke 'economische' hoofdstad van het gebied tevoorschijn. Het is het tot vandaag de dag gebleven, met enige onderbrekingen toen Lyon, nu Frankrijks tweede grootste plaats, die positie even overnam . In de negentiende eeuw gaat het echter helemaal mis met de wijnbouw. Oorlogen, de pest en tenslotte de bekende ziektes die de Franse wijngaarden in enkele jaren geheel verwoestte, oïdium en de Phylloxera slaan ook hier toe. Begin twintigste eeuw moet de wijnbouw weer van meet af aan worden opgebouwd. Van meet af aan werd die aan strenge wetgeving onderworpen, die niet alleen voorschriften inhield over druivenrassen en productiemethoden; ook werd het, in tegenstelling tot in de Bordeaux, in de Beaujolais verboden om wijnen van een etiket te voorzien met daarop de aanduiding 'château'. Dit mag hier alleen als de wijn werkelijk afkomstig is van een heus kasteel. Inmiddels zijn er al weer bijna 23.000 ha wijngaarden aangelegd op de hellingen van de heuvels.Kijk voor meer Beaujolais-info ook onder de letter L(anden).

Uw stem telt!

Hoe vaak bezoekt u onze website?

Getting poll results. Please wait...
 
 


Copyright Culinair.net, All Rights Reserved.